گیم بارو

مقایسه تجهیزات ذخیره‌سازی SSD و HDD • گیم بارو

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶

مقایسه تجهیزات ذخیره‌سازی SSD و HDD

دسته بندی : گیم تاریخ : جمعه ۲۰ مرداد ۱۳۹۶

آیا می خواهید ابزار ذخیره‌سازی شما ارزان و دارای حجم زیاد باانجام گرفت یا پرسرعت و امن؟ در این مقاله چگونگی انتخاب بین SSD و HDD را بررسی می‌کنیم.

تا همین تعداد سال پیش، خریداران کامپیوتر حق انتخاب زیاد کمی در تجهیزات ذخیره‌سازی برای کامپیوتر‌ها داشتند. اگر شما یک دستگاه تکمیلا قابل حمل خریداری می‌کـــردید، به احتمال زیاد درایو اصلی آن از نوع SSD بود. سایر کامپیوترهای دسکتاپ و لپ‌تاپ از HDD هستفاده می‌کـــردند. حال شما می‌توانید اکثر سیستم‌ها را توسط HDD یا SSD یا ترکیبی از هر دوی آن‌ها پیکربندی کنید. ولی مسئله‌ی حیاتی، انتخاب هست. در این مقاله به بررسی SSD و HDD خواهیم پرداخت و مزایا و معایب هر کدام را تشریح خواهیم کـــرد تا به انتخاب شما کمکی کـــرده باشیم.

توضیحی در مورد SSD و HDD

هارددیسک‌های مرسوم که حرکت چرخشی دارند، به‌عنوان یک ابزار ذخیره‌سازی دائمی برای کامپیوترها مطرح هستند. ابزار ذخیره‌سازی دائمی به این معنی هست که با قطع جریان برق، هشدارات ذخیره‌انجام گرفته از بین نمی‌روند. در نقطه مقابل، رم یک حافظه‌ی غیر دائمی یا متایم هست و با قطع جریان برق، هشدارات آن از بین می‌رود. هارددیسک اساسا یک پلاتر فلزی با پوشش مغناطیسی هست و وظیفه‌ی آن ذخیره کـــردن داده‌ی مورد علاقه‌ی شما هست؛ چه این داده گزارش آب و هوای قرن پیش باانجام گرفت، چه یک کپی با کیفیت بالا از سه‌گانه‌ی ارباب حلقه‌ها یا موسیقی‌های مورد علاقه‌ی شما، هارددیسک این کار را برای شما انجام می‌دهد. زمانی که پلاتر در حال چرخیدن هست، هد خواندن و نوشتن در هارددیسک توسط یک بازو به داده‌ی مورد نظر شما دسترسی پیدا می‌کند.

HDD

از نظر عملکـــرد، یک SSD قادر به انجام پایان کارهایی هست که یک هارددیسک انجام می‌دهد. اما به جای اینکه داده روی دیسک مغناطیسی ذخیره شود، روی حافظه‌های فلش متصل به هم ذخیره می‌شود. این حافظه‌ها به نوعی طراحی انجام گرفته‌اند که حتی با قطع جریان برق، هشدارات ‌آن‌ها از بین نمی‌رود. این تراشه‌ها می‌توانند به‌طور مستقیم به مادربورد (همانند لپ‌تاپ‌های کوچک و قابل حمل)، توسط درگاه PCI Express (در برخی از ورک‌هستیشن‌های حرفه‌ای و سیستم‌های کامپیوتری رده بالا) یا به‌صورت باکس‌های شکیل و با هستفاده از درگاه‌های موجود به سیستم دسکتاپ یا لپ‌تاپ متصل شوند. این حافظه‌های فلش کمی با حافظه‌های فلش معمولی و بندانگشتی که توسط درگاه یو‌اس‌بی به کامپیوتر وصل می‌شوند، متفاوت هستند. SSD-ها معمولا پر سرعت‌تر و قابل اعتمادتر و در نتیجه، گران‌تر از حافظه‌های فلش بندانگشتی هستند.

SSD

شایان ذکر هست که در این مقاله، روی نقل کرد ما با ابزار ذخیره‌سازی اصلی سیستم هست. ولی تقریبا پایانی موارد نقل کرد‌انجام گرفته، قابل تعمیم به درایوهای اکسترنال نیز هستند. درایو‌های اکسترنال در ابعاد بزرگ برای دسکتاپ‌ها و در ابعاد کوچک برای لپ‌تاپ‌ها موجود هستند و SSD-ها به تدریج بخش بزرگی از این بازار را در سیطره‌ی خود قرار می‌دهند.

تاریخچه‌ی SSD و HDD

فناوری هارددیسک نسبتا قدیمی هست (از نظر تاریخچه‌ی کامپیوتر). تصویر های از هارددیسک IBM 350 RAMAC در سال ۱۹۵۶ موجود هست که در آن از ۵۰ پلاتر ۲۴ اینچی برای ساخت حافظه‌ای با حجم ۳.۷۵ مگابایت در فضایی به بزرگی ۲ عدد یخچال هستفاده انجام گرفته بود. امروزه این حجم معادل یک فایل MP3 با کیفیت ۱۲۸ کیلوبیت بر ثانیه هست. RAMAC 350 محدود به هستفاده‌های دولتی و صنعتی بود و در سال ۱۹۶۹ منسوخ انجام گرفت. در اوایل دهه‌ی ۱۹۸۰، اندازه‌ی هستاندارد ۵.۲۵ اینچ برای هارددیسک هستفاده می‌انجام گرفت و بعد از آن جای خود را به هارددیسک‌های ۳.۵ اینچی برای دسکتاپ و ۲.۵ اینچی برای لپ‌تاپ داد. کابل رابط داخلی به مرور زمان از نوع سریال به IDE (که اکنون Parallel ATA یا PATA نامیده می شود) و سپس به SCSI و Serial ATAا(SATA) تغییر یافت. ولی اساس کار همه‌ی آن‌ها یکی بوده هست: هارددیسک را با هستفاده از کابل به مادربورد وصل کنید و سپس می‌توانید داده را پردازش کنید! درایوهای ۲.۵ و ۳.۵ اینچی عمدتا از رابط ساتا هستفاده می‌کنند (حداقل روی افزایش کامپیوترهای دسکتاپ و مک‌ها) در حالی که SSD-های پرسرعت از رابط سریع‌تری با نام PCIe هستفاده می‌کنند. ظرفیت رسانه‌های ذخیره‌سازی از تعداد مگابایت به تعداد ترابایت افزایش یافته هست که نشان‌دهنده زیاد از ۱ میلیون برابر افزایش در ظرفیت هست. ظرفیت هارددیسک‌های ۳.۵ اینچی فعلی تا ۱۰ ترابایت نیز می‌رسد، در حالی که هاردهای ۲.۵ اینچی تا ۴ ترابایت ظرفیت دارند.

hdd 3.5 vs 2.5

SSD تاریخچه‌ی زیاد کوتاه‌تری دارد. در سال‌های دور فناوری‌هایی مانند حافظه‌ی فلش حبابی معرفی انجام گرفت و در انتهای دهه‌ی ۱۹۸۰ محو انجام گرفت. حافظه‌های فلش کنونی، حالت منطقی ایده‌ی قبلی هست که نیاز به نیروی برق ثابتی برای حفظ هشدارات موجود ندارند. درایوهایی که اکنون آن را با نام SSD می‌شناسیم، در انتهای دهه‌ی ۲۰۰۰ کار خود را شروع کـــردند. در سال ۲۰۰۷، OLPC XO-1 از یک ۱ گیگابایت و ایسوس Eee PC ۷۰۰ از ۲ گیگابایت SSD به‌عنوان ابزار ذخیره‌سازی اصلی هستفاده کـــرده بود. تراشه‌های SSD در مدل‌های رده پایین XO-1 و  Eee PC به‌طور مستقیم به مادربورد وصل انجام گرفته بود. بعد از اینکه لپ‌تاپ‌ها و سایر دستگا‌ه‌های پرتابل بهبود یافتند، از SSD-هایی با حجم افزایش بهره بردند تا بالاخره با هستاندارد ۲.۵ اینچی ارائه انجام گرفتند. این هستاندارد باعث انجام گرفت که بتوان به‌آسودهی یک هارد درایو ۲.۵ اینچی را خارج و به جای آن از SSD هستفاده کـــرد. شکل‌های دیگری از SSD مانند mSATA Mini PCIe SSD و M.2 SSD به‌صورت ساتا و PCIe ظهور کـــردند. همچنین SSD-هایی به شکل DIMM نیز در مک بوک ایر و مک بوک پروی اپل هستفاده انجام گرفتند؛ ولی امروزه اکثر SSD-ها از همان فرمت هستاندارد ۲.۵ اینچی هستفاده می‌کنند. حداکثر حجم حافظه‌های SSD با هستاندارد ۲.۵ اینچی، به ۴ ترابایت می‌رسد؛ ولی سیگیت در سال ۲۰۱۶، ورژن ۶۰ ترابایتی آن را برای سیستم‌های سازمانی مانند سرورها ارائه کـــرده هست.

مزایا و معایب

SSD و HDD هر دو کار مشابهی انجام می‌دهند؛ سیستم شما را بوت می‌کنند و پلن‌ها و فایل‌های شخصی شما را ذخیره می‌کنند. ولی هر کدام از این دو ابزار ذخیره‌سازی، ویژگی‌های خاص خود را دارند. در ادامه به بررسی تفاوت‌ها می‌پردازیم و دلایل انتخاب یکی از آن‌ها را توضیح خواهیم داد.

قیمت

SSD-ها قیمت افزایشی با در نظر گرفتن معیار دلار برای هر گیگابایت دارند. یک هارددیسک اینترنال با ظرفیت ۱ ترابایت حدود ۴۰ الی ۵۰ دلار قیمت دارد؛ در حالی که یک SSD با ظرفیت مشابه، قیمتی در حدود ۲۵۰ دلار دارد. با معیار دلار به ازای هر گیگابایت، هر گیگابایت فضا روی هارد دیسک ۴ الی ۵ سنت هزینه در بر دارد؛ در حالی که این هزینه برای SSD، حدود ۲۵ سنت برای هر گیگابایت هست. از آن‌جایی که هارددیسک‌ها از فناوری قدیمی‌ و جاافتاده‌تری هستفاده می‌کنند، هزینه‌ی کاهشی به شما تحمیل  خواهند کـــرد. هزینه‌ی اضافه برای SSD ممکن هست مبلغ کل سیستم را از بودجه‌ی مورد نظرتان بالاتر ببرد.

مقاله‌های مرتبط:

حداکثر ظرفیت و ظرفیت‌های رایج

با اینکه SSD-هایی که برای مخاطبان ارائه می‌شود، تا ۴ترابایت حجم دارند، ولی حافظه‌هایی با این حجم قیمت زیاد بالایی دارند. ظرفیت رایج مورد هستفاده ۵۰۰ گیگابایت یا ۱ ترابایت به‌عنوان درایو ذخیره‌سازی اصلی هست. در سیستم‌های رده پایین که هزینه‌ حائز اهمیت هست، معمولا از حجم ۱۲۸ گیگابایت هستفاده می‌شود. ظرفیت رایچ برای مخاطبان مالتی‌مدیا افزایش و ۱ الی ۴ ترابایت در سیستم‌های رده بالا هست. ممکن هست ابزارهای ذخیره‌سازی ابری برای ذخیره و به اشتراک گذاری فایل‌ها بین گوشی، تبلت و کامپیوتر شخصی معقول باشند؛ اما خرید ابزار ذخیره‌سازی شخصی هزینه‌ی کاهشی در بر دارد و فقط لازم هست یک‌بار آن را بخرید.

ssd 4tb

سرعت

سرعت بخشی هست که SSD در آن می‌درخانجام گرفت! سیستم عاملی که روی SSD نصب انجام گرفته باانجام گرفت، معمولا در عرض تعداد ثانیه بالا می‌آید. هارددیسک برای رسیدن به حداکثر سرعت نیاز به زمان دارد و حتی در بالاترین سرعت خود، با سرعت پایین‌تری نسبت به رقیب مشغول انجام کارهای کاربر هست. کامپیوترهایی که از SSD هستفاده می‌کنند، با سرعت بالاتری بوت می‌شوند، پلن‌ها را با سرعت بالاتری اجرا می‌کنند و فایل‌ها را با سرعت افزایشی جابه‌جا می‌کنند. با توجه به نحوه‌ی کاربرد شما، میزان سرعت سیستم شما می‌تواند عامل تعیین‌کننده در موفقیت یا شکست‌های شما باانجام گرفت.

قطعه‌ قطعه انجام گرفتن

با توجه با این که هارددیسک از سطوح چرخشی برای دستیابی به هشدارات هستفاده می‌کند، بهترین کارایی‌ آن زمانی هست که فایل‌‌ بزرگی در بلاک‌هایی که مجاور هم هستند قرار گیرد. در این حالت هدر می‌تواند عملیات خواندن را با یک حرکت مداوم آغاز کند و خاتمه دهد. تایمی هارددیسک به پر انجام گرفتن نزدیک می‌شود، ممکن هست یک فایل بزرگ در مکان‌های مختلفی به‌صورت پراکنده ذخیره شود. به این پدیده قطعه‌قطعه انجام گرفتن می‌گویند. با این که الگوریتم‌های خواندن و نوشتن در طول سال‌ها بهبود یافته، اما هارددیسک‌ها هنوز هم ممکن هست دچار پدیده‌ی قطعه‌قطعه انجام گرفتن شوند. در حالی که SSD با توجه به ساختاری که دارد دچار این پدیده نمی‌شود و این یک دلیل برای سرعت ذاتی افزایش SSD-ها هست.

طول عمر

SSD بخش مکانیکی ندارد؛ بنابراین هنگام بروز اتفاقاتی مانند ضربه خوردن یا افتادن لپ‌تاپ، احتمال سالم ماندن داده افزایش هست. افزایش هارددیسک‌ها هنگام خاموشی، هد خواندن و نوشتن را با فاصله از پلاتر نگه می‌دارند؛ ولی هنگام کار، هد تنها تعداد نانومتر با پلاتر فاصله دارد. حتی هنگام خاموشی نیز این فاصله هنگام برخوردهای انجام گرفتید دردی را دوا نمی‌کند. اگر شما روی تجهیزات خود حساس هستید، خرید SSD پیشنهاد می‌شود.

SSD Drive

در دسترس بودن

هارد درایو‌ها روی سیستم‌های قدیمی یا سیستم‌هایی با بودجه‌ی پایین، به وفور مشاهده می‌شوند. اما SSD در لپ‌تاپ‌های جدیدتر پرهستفاده‌تر هستند. با این حال لیست محصولات هارددیسک‌های شرکت‌هایی مانند سامسونگ، توشیبا، هیتاچی، سیگیت و وسترن دیجیتال قابل توجه‌تر از SSD-ها هستند. برای کامپیوترهای دسکتاپ مک و ویندوز، حداقل تا تعداد سال فردا، هارد درایوهای اینترنال به‌طور تکمیل حذف نخواهند انجام گرفت. خط تولید مدل‌های مختلف SSD در حال افزایش هست و در لپ‌تاپ‌های نازک به جای هارد درایو از SSD-هایی با ظرفیت ۲۵۶ یا ۵۱۲ گیگابایت هستفاده می‌شود.

فاکتورهای اندازه و شکل 

از آنجایی که هارددیسک‌ها دارای یک قسمت چرخشی هستند، محدودیت‌هایی در اندازه‌ی آن‌ها وجود دارد. یک حرکت نو‌آورانه برای تولید هارددیسک‌ها در اندازه‌ی ۱.۸ اینچی وجود داشت؛ ولی این نو‌آوری در حجم ۳۲۰ گیگابایت متوقف انجام گرفت؛ دلیل که ساخانومدگان فبلت و گوشی‌های هوشمند از حافظه‌های فلش در محصولات خود هستفاده کـــردند. SSD چنین محدودیتی ندارد؛ بنابراین در طول زمان حیات خود می‌تواند کوچک‌تر شود. SSD-های لپ‌تاپ سایزی ۲.۵ اینچی دارند ولی این فقط یک هستاندارد برای آسودهی هست. با نازکتر انجام گرفتن لپ‌تاپ‌ها و تبدیل انجام گرفتن تبلت به انتخاب نخست برای وب‌گردی، SSD-ها آماده تطبیق خود با بازار پرتلاطم محصولات جدید هستند.

نویز

حتی کم سر‌و‌صداترین هارددیسک‌ها هم هنگام کار یا حرکت بازوی خواندن و نوشتن، صدایی از خود تولید می‌کنند، مخصوصا اگر هارد قدیمی باانجام گرفت یا روی شاسی فلزی سوار انجام گرفته باانجام گرفت، این سر وصدا افزایش می‌شود. هر چه هارددیسک سرعت افزایشی داشته باانجام گرفت، نویز آن افزایش خواهد بود. در سوی مقابل SSD-ها قرار دارند و به دلیل این که بخش مکانیکی ندارند، هیچ نویزی تولید نمی‌کنند.

توان مصرفی

چون SSD بخش مکانیکی ندارد و نیازی به چرخش و حرکت بازو نیست، بنابراین انرژی مصرفی SSD، توسط اصطکاک یا نویز هدر نمی‌شود و آن‌ را کارآمدتر جلوه می‌دهد. پس در صورت هستفاده از SSD روی سرور یا سیستم دسکتاپ، توان مصرفی کاهشی خواهید داشت. اگر از SSD روی لپ‌تاپ یا تبلت هستفاده کنید، عمر باتری افزایشی نصیبتان می‌شود.

نتیجه‌گیری

ظرفیت، قیمت و در دسترس بودن مواردی هست که هارددیسک‌ها در آن برنده‌اند. اما اگر فاکتورهایی مانند سرعت، پایداری، شکل، نویز و عدم وجود پدیده‌ی قطعه‌قطعه انجام گرفتن برای شما حیاتی باانجام گرفت، سراغ SSD بروید. اگر قیمت و ظرفیت برایتان حیاتی نیست، SSD برنده‌ی مطلق هست.

درست هست که از نظر طول عمر، SSD-ها تعداد دفعات محدودی برای خواندن و نوشتن در هر سلول دارند؛ اما با هستفاده از فناوری تریم، سیکل‌های خواندن و نوشتن بهینه می‌شوند و ۶ سال طول می‌کانجام گرفت تا شما با ارورهای سفت و دشواری هنگام خواندن و نوشتن برخورد کنید. اگر از این نظر نگران هستید، می‌توانید وضعیت سلامت SSD را با هستفاده از هشدارات S.M.A.R.T چک کنید (مشابه همین کار را برای هارددیسک نیز می‌توان انجام داد)؛ اگر درایو شما به انتهای عمرش نزدیک باانجام گرفت، با هستفاده از این هشدارات می‌توانید از آن بارویداد شوید. چون هارددیسک دارای بخش مکانیکی هست، بالاخره پس از هستفاده‌ی زیاد از کار خواهد افتاد، این در حالی هست که هر گونه ضربه‌ی انجام گرفتید یا حتی تکان خوردن هنگام کار می‌تواند باعث پایان عمرش شود.

انتخاب ابزار ذخیره‌سازی معقول 

SSD برای شما معقول هست یا HDD؟ بخش‌بندی زیر شما را در این انتخاب یاری می‌کند.

HDD

  • مخاطبان تعداد‌رسانه‌ای یا دانلودکنندگان فایل‌‌های حجیم: این مخاطبان نیازمند حجم بالایی از ابزارهای ذخیره‌سازی با قیمت ارزان هستند. بنابراین انتخاب نخست آن‌ها HDD هست.
  • خریدارانی که بودجه‌ی محدودی دارند: کسانی که نیازمند فضای ذخیره‌سازی با قیمت پایینی هستند، بالطبع باید سراغ هارددیسک بروند.
  • کارهای مهندسی و گرافیکی سنگین: ویرایش‌گران تصویر و ویدئو با حجم بالایی از فایل‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند. بنابراین خرید یک هارددیسک ۱ ترابایتی برای آن‌ها زیاد به صرفه‌تر از خرید SSD با ۵۰۰ گیابایت حجم خواهد بود.
  • مخاطبان عمومی: مخاطبان عمومی که دوست دارند فایل‌های مدیای خود را دانلود و مشاهده کنند، بهتر هست از هارددیسک هستفاده کنند. ولی اگر فیلم‌ها و موزیک‌هایتان را به‌صورت هستریم مشاهده می‌کنید، خرید SSD با ظرفیت کاهش و قیمت مشابه تجربه‌ی بهتری برای شما خلق می‌کند.

SSD

  • کسانی که عمرشان در جاده‌ها می‌گذرد: افرادی که لپ‌تاپشان را داخل کیف می‌گذارند و دائما در حال هستفاده از آن و همچنین نیازمند کمی امنیت افزایش هستند، بهتر هست از SSD هستفاده کنند.
  • تشنگان سرعت:  اگر می‌خواهید با سرعت بالا کارهایتان را انجام دهید و سیستمتان به محض روشن انجام گرفتن بالا بیاید، پس سر کیسه را شل کنید و سراغ SSD بروید یا برای حجم افزایش از یک HDD به‌عنوان مکمل در کنار SSD هستفاده کنید.
  • کارهای مهندسی و گرافیکی سنگین: در بالا گفتیم که این مخاطبان سراغ HDD بروند. ولی اگر سرعت اجرای پلن برای شما حیاتی هست، می‌توانید از SSD و HDD در کنار یکدیگر هستفاده کنید. پلن را روی SSD اجرا کنید و خروجی آن را به HDD انتقال دهید.
  • موزیکسازان و موزیسین‌های حرفه‌ای: اگر در حال ضبط موسیقی در هستودیو هستید و نمی‌خواهید صدای طنین‌انداز هارددیسک روی موسیقی شما شنیده شود، سراغ SSD بروید.

درایو‌های ترکیبی و سیستم‌های دوال درایو

در اواسط دهه‌ی ۲۰۰۰، شرکت‌های ساخانومده‌ی هارددرایو مانند سامسونگ و سیگیت، به این نتیجه رسیدند که اگر از مقداری حافظه‌ی فلش به‌عنوان بافر برای هارددیسک هستفاده کنند، سرعت هارد‌دیسک را بالا خواهند برد و می‌توانند یک هارددیسک با ظرفیت بالا و سرعت زیاد و با کمی قیمت بالاتر از هارددیسک‌های معمولی داشته باشند. برای فایل‌ها و داده‌هایی که زیاد مورد هستفاده واقع می‌شوند، حافظه‌ی فلش به‌عنوان بافر عمل می‌کند و شما توانایی اجرا و بوت سریع پلن‌ها را دارید. با این حال درایوهای ترکیبی روی کاغذ فوق‌العاده به نظر می‌رسند ولی در عمل، قیمت بالا و پیچیدگی‌های پیاده‌سازی افزایشی از هاردهای معمولی دارند. این درایوهاافزایش برای کسانی که مدام از لپ‌تاپشان هستفاده می‌کنند و نیاز به فضای ذخیره‌سازی زیاد و سرعت بوت کم دارند، کاربرد دارد. با این که درایو‌ ترکیبی محصولی بین SSD و HDD هست، نتوانسته جای هیچ یک از آن‌ها را پر کند.

در سیستم دوال درایو، از یک SSD به‌عنوان درایو اصلی (درایو C) برای نصب ویندوز و پلن‌های اصلی هستفاده می‌شود و سایر درایو‌ها (D یا E) روی هارد معمولی قرار می‌گیرند. این کار در تئوری نیکو به نظر می‌رسد؛ ولی فضای درایو اصلی به دلیل محدودیت‌های فضا نباید آنقدر کوچک در نظر گرفته شود که دست و پای کاربر را ببندد. مثلا حجم ۱۶ گیگابایت شاید برای نصب ویندوز کافی باانجام گرفت؛ ولی نرم‌افزارهای کاربردی جای زیاد کمی برای نصب دارند و برخی از پلن‌ها نیز فقط در درایو اصلی نصب می‌شوند. حداقل اندازه‌ای که برای نصب سیستم‌عامل و نرم‌افزارهای حیاتی معقول باانجام گرفت، ۱۲۰ یا ۱۲۸ گیگابایت هست، به صورت حتم حجم ۲۵۶ و افزایش ایده‌آل خواهد بود. از سوی دیگر سیستم مورد هستفاده باید فضای فیزیکی کافی برای نصب دو درایو داشته باانجام گرفت.

SSD و هارددیسک می‌تواند توسط فناوری‌هایی مانند فناوری پاسخ گویی هوشمند اینتل (SRT) با هم ادغام شوند. این روش همانند درایو ترکیبی هست، با این تفاوت که از دو درایو جداگانه هستفاده می‌کنید. در این روش SSD به‌عنوان کش عمل می‌کند و سرعت بوت و اجرای پلن‌ها را بالا می‌برد. همانند درایو ترکیبی در این روش نیز دسترسی به SSD امکان‌پذیر نیست. در هستفاده از این روش SSD می تواند حجم ۱۶ گیگابایتی نیز داشته باانجام گرفت؛ زیرا شما مستقیما سیستم عامل و پلن‌ها را روی SSD نصب نمی‌کنید و این فناوری با ادغام دو درایو و هستفاده از SSD به‌عنوان کش، سرعت سیستم را بالا می‌برد. برای هستفاده از این فناوری باز هم نیازمند فضا برای نصب دو درایو هستید، علاوه بر این مادربورد نیز باید از SRT پشتیبانی کند.

ابزار ذخیره‌سازی در فردا چه خواهد بود؟

با وجود ابزارهای ذخیره‌سازی اشتراکی ابری، معلوم نیست SSD بتواند در فردا به‌طور تکمیل جای هارددرایو را بگیرد. قیمت SSD رفته رفته در حال کاهش هست؛ ولی با این حال قیمت‌ آن قابل مقایسه با ترابایت‌ها فضای ذخیره‌سازی هارددیسک نیست. با این حال فضای ذخیره‌سازی ابری رایگان نیست و هر مدت زمانی که از آن هستفاده می‌کنید باید بهای آن را بپردازید. در ضمن تا زمانی که اینترنت بی‌سیم در همه جا، چه در هواپیما و چه در بیابان وجود نداشته باانجام گرفت، ذخیره‌سازی محلی از بین نخواهد رفت و جای خود را به ذخیره‌سازی آنلاین نخواهد داد. به صورت حتم تا آن زمان ممکن هست ابزارهای ذخیره‌سازی بهتر و پیشرفته‌تری در دسترس باانجام گرفت.